Mamy tutaj wszystko

Wojnar, ogrodnik z podkarpackiej wsi, urządza córce wystawne wesele. W prezencie młoda para dostaje od ojca luksusowy samochód. Po ceremonii ślubnej Wojnar płaci za samochód, ale... nie w całości. Szwagier księdza, który samochód sprowadził, domaga się obiecanych dwóch hektarów ziemi. Natychmiast. Notarialnie przepisanych. Problem w tym, że ziemia należy do dziadka państwa młodych i dziadek nie chce jej oddać. Wobec tego szwagier zatrzymuje dokumenty samochodu. Ksiądz poproszony o pomoc w negocjacjach nie rozpoznaje w mężczyźnie swojego szwagra. „Szwagier” okazuje się bezwzględnym gangsterem. Tymczasem wesele trwa, alkohol leje się strumieniami...

Filip, dwudziestokilkuletni atrakcyjny mężczyzna, godzi pracę kelnera w luksusowym hotelu z korzystaniem z życia w czasach, które jego radościom nie sprzyjają. Przyjemność nie musi jednak leżeć daleko od zemsty, a każdy kolejny dzień naznaczony jest niepewnością przetrwania.

Adam poznaje Celinę, która jest pogrążona w głębokim kryzysie. Chce jej pomóc, ale ona, skrzywdzona wcześniej przez wielu mężczyzn, nie może mu zaufać. Tymczasem Adam jest przekonany, że kobieta kogoś mu przypomina. Spotkanie zamienia się w konfrontację, w której mieszają się niechęć i wzajemna fascynacja, bliskość i przemoc. W miejsce obojętności wkrada się cień głębszego uczucia.

Natalia i Adam znają się od dziecka. Nigdy nie byli parą, ale od zawsze byli razem. Są sąsiadami, korzystają wspólnie z pomieszczeń w swoich mieszkaniach, a ich sypialnie dzieli tylko cienka ściana. Natalia pragnie mężczyzny, najlepiej opiekuńczego domatora, który byłby oparciem dla niej i jej syna. Adam po rozwodzie szuka silnych emocji i najchętniej wybrałby się do Amazonii.

Magdalena to młoda, samotna matka, która w ciągu dnia stara się wychować córkę, a nocami zostać didżejką. Kiedy spotyka Julię, jej marzenia mają szansę się spełnić, ale traumatyczna przeszłość staje na drodze do nowego życia.

Warszawa, rok 1968. Studenci protestują przeciwko bezprawnemu relegowaniu kolegów z uczelni oraz w obronie zdjętych z afisza „Dziadów”, w reżyserii Kazimierza Dejmka, wystawianych w Teatrze Narodowym. Wśród protestującej młodzieży są także Hania i Janek. Ich rodziny znajdują się po dwóch stronach marcowej barykady.